در این پست به ادامه بررسی متدولوژی های پیاده سازی ERP می پردازیم. _(AIM (Application Implementation Method : متدولوژی ارائه شده توسط شرکت اوراکل با نام AIM می باشد.دامنه AIM بسیار گسترده است در این زمینه سرمایه گذاری شرکت ها ، بخش ها و گروهی از شعبه ها وجود دارد. 1) تعریف :در این فاز پروژه طراحی می شود.این فاز به دنبال شناخت اهداف سازمان و درک فرایندهای کسب و کار سازمان است و طراحی مدلی برای ارزیابی این مساله که نیل به آن اهداف در چه مدت زمانی و با چه منابع و هزینه هایی امکان پذیر است. همچنین اگرنیاز به تغییر در فرایندهای کسب و کار سازمان باشد، طراحی فرایندها در این فاز صورت می گیرد. این فاز، مرحله تشکیل تیم پروژه و تخصیص وظایف به آن هاست. 2) تحلیل عملیات :در این مرحله تیم پروژه سناریوهای نیامندی های کسب و کار را تولید می کند. نقاط ضعف مشخص می شوند و راه حل پیشنهادی جدید مطرح می شود. مدلی برای معماری کاربردی و معماری تکنیکی طراحی می گردد که در فاز طراحی ر اه حل از آن استفاده می شود. اگر سیستم جدید به سفارشی سازی نیاز داشته باشد طراحی مستندات شرح آن، توسط تیم پروژه در این مرحله انجام می شود. 3) طراحی راه حل :هدف این فاز طراحی جزء به جزء راه حل جدید برای نیازمندی های کسب و کار سازمان می باشد همچنین بنا به نیاز سازمان و در صورت مقرون به صرفه بودن می تواند ویژگی های انتخابی دیگری به

مقدمه در بسیاری از سازمان ها تعارض به صورت يك مسأله جدی وجود دارد، شاید در همه جا این پدپده دارای چنان قدرتی نباشد كه موجب انحلال سازمان گردد ، ولي تردیدی نيست كه مي تواند بر عملکرد سازمان، اثرات ناگوار بگذارد يا شرايطي را به وجود آورد كه سازمان بسیاری از نیروهای کارآمد خود را از دست بدهد. تعارض امری اجتناب ناپذیر است و كسي نمي تواند ادعا كند كه با آن روبرو نشده يا نخواهد شد. نکته اساسی، نگرش و مدیریت ما نسبت به تعارض و برخورد درست با آن، بر اساس علل و عوامل به وجود آورندة آن و پیشنهاد راه حلي منطقی و درست برای بهره برداري مطلوبتر از آن است[1]. مدیریت تعارض توانایی شناخت و واکنش نشان دادن به موقعیت هایی است که ممکن است منجر به تعارض شود و می کوشد با کاستن جنبه های منفی تعارض از یک طرف و بالا بردن جنبه های مثبت آن از طرف دیگر باعث بهبود عملكرد و ارتقاي سطح سلامتي سازمان گردد. مديريت تعارض يعني مديريتي كه بتواند در شرايط تعارض به بهترين شكل سازمان را اداره كرده و بين كاركنان و سازمان تعادل ايجاد كند و تعارض ايجاد شده را از بين ببرد. توانايي برخورد با تعارض و مديريت آن در موفقيت مديران نقش ارزنده اي دارد [2]. اگر چه سطحي از تعارض در سازمان مطلوب است و حتي در بعضي مواقع تجويز نيز مي شود، اما هيچ مديري اجازه نخواهد داد كه هرج و مرج و ناهماهنگي در سازمان او پديد آيد. بنابراین شناخت این